"Ek ken 'n ou, ou liedjie
Van lewenswel en wee
Van lank-vergane skepe in
Die kelders van die see
 

Die woorde is vergete
En tog, die deuntjie draai
Soos vaag-bekende grepies in
'n Baie ou verhaal
 

Van swerwers sonder rigting
Van soekers wat nooit vind
En eindelik was almal maar
Net kinders van die wind
 

Gesigte, drome, name
Is deur die wind verwaai
En waarheen daardie woorde is

Sou net 'n kind kon raai
 

Swerwers sonder rigting
Soekers wat nooit vind
En eindelik was almal maar

Net kinders van die wind

 

'n Foto is soos die dig van Koos du Plessis, "time travel", 'n sekonde in tyd vasgevang, 'n Foto laat oomblikke terug flits in jou geheue van geluk, blydskap, liefde vriendskap en self die seer van die verlang na 'n verlate siel of genoot.

​

Ek is Schalk Burger en my droom is, om daai gevoelens en herinneringe vas te vang in tyd, vir jou, deur fotografie